ندامت‌نامه و عذرخواهی یک خواننده از مردم ایران
ساعت ۱۱:٢٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٦ شهریور ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

یک خواننده در نامه‌ایاز تمامی ملت ایران برای انتشار قطعه موسیقی‌اش که در آن به قرآن توهین شده عذرخواهی کرد.

به گزارش رجانیوز به نقل از ایکنا،محسن نامجو خواننده معاصر که چندی پیش در قطعاتی موسیقایی آیات قرآن را نیز خوانده بود و این عمل او به شکایت عباس سلیمی قاری و پیشکسوت قرآنی و همچنین اعتراض جامعه قرآنی منجر شده بود، امروز در نامه‌ای که از سوی مشاور مطبوعاتی او در اختیار خبرگزاری قرآنی ایران قرار گرفت، از ملت ایران عذرخواهی کرده و نکاتی را نیز متذکر شده است.

متن کامل این نامه بدین شرح است:

«به نام خدا
بنده، محسن نامجو، طی این نامه بدون ذکر هیچ مقدمه‌ای بابت تبعات اجتماعی که تجربه شخصی و خصوصی‌ام این‌گونه در پی داشته، به طریق زیر رسما عذرخواهی می‌کنم:

1. ابتدا از وجود مبارک و مقدس مادرم، که اولین معلم قرآن من در سنین کودکی بود و خوشبختانه هیچگاه قطعه موردنظر را نشنیده است تا برای همیشه از من ناامید شود.

2. از تمام مراجع عظام و بزرگان دینی کشورم که می‌دانم از مدتی پیش توسط عده‌ای از غرض‌ورزان CD بنده به سمع و نظرشان رسیده است و خاطرشان را آزرده کرده است.

3. رسمی‌ترین عذرخواهی من از تمام ملت مسلمان، به‌ویژه در کشور عزیزم ایران می‌باشد.

اما بعد از این عذرخواهی رسمی که امیدوارم صمیمانه و صادقانه مورد قبول واقع شود، خیلی کوتاه چند نکته را برای رفع سوء‌تفاهمات ذکر می‌کنم:

1. برادر ارجمند جناب آقای سلیمی در قسمتی از متن اولیه شکایتشان ذکر کرده بودند که این قطعه در سایت متعلق به نامجو یافت شده. آقای سلیمی عزیز، من بزرگترین ضرر و زیان را از طریق سایت‌های اینترنتی که هیچ‌کدام متعلق به من نیست دیده‌ام و چندین‌بار برای پخش شدن غیرقانونی کارهایم توسط مخاطبان ناشناس، مجبور به توضیح رسمی یا غیر رسمی شده‌ام. باور کنید که نه من و نه حتی مراجع دولتی نمی‌توانند روی این سایت‌های ریز و درشت کنترل داشته باشند. هنوز هم تمام هستی و نیستی ما با قیمت 3800 تومان در بعضی از این وب‌سایت‌ها به فروش می‌رسد و سودش در جیب عده‌ای ناشناس می‌رود، بدون اینکه کسی فکر کند که این حاصل سال‌ها زندگی و دریافت‌های حقیر بوده است.

برادر عزیز تنها سایت رسمی متعلق به بنده که بعد از دانشجو شدنم در کشور اتریش تاسیس شده است با آدرس www.mohsennamjoo.at می‌باشد که هرگونه خطایی در آن مشاهده شود، مسئولیت آن مستقیما متوجه بنده خواهد بود. می‌توانید خودتان ببینید و قضاوت کنید.

2. همیشه برایم سخت بوده است که از کارهای انجام شده به‌ویژه در راستای محتوای مذهبی و اسلامی صحبت کنم. اما خواهش می‌کنم از نظر دور ندارید که من یک مسلمان‌زاده‌ام و هیچ‌گاه خود را در حدی نمی‌دانم که با مقوله‌ای در سطح اعتقادات یک ملت شوخی کنم.

بنده در حال حاضر روی 2 دعا از کتاب مفاتیح‌الجنان ملودی‌های مذهبی ساخته‌ام. همچنین 3 ملودی مختلف متناسب با کلام اذان آماده ضبط و انتشار دارم که هر کدام از آن‌ها اگر خدا بخواهد می‌تواند برای روح ملت مسلمان ایران، مانند اذان مرحوم موذن‌زاده تا چند سال به یادگار بماند. از باقی فعالیت‌ها چیزی نمی‌گویم تا بیش از این حمل بر ریا نشود. اما فقط این را اضافه می‌کنم که هیچ‌کدام از جریان‌های گذرای روزگار نمی‌تواند مرا در اصولی که به آن پایبندم متزلزل کند. سه روز بعد از نوشتن این ندامت‌نامه قرار است در سانفرانسیسکو و چند شهر دیگر کشور آمریکا روی صحنه بروم اما حلقه «و ان یکاد»ی که مادرم برایم خریده است را چه این‌جا و چه در هر جای دیگر بر گردن دارم. باور کنید اگر پای ماجراجویی و مطرح کردن خویش در میان باشد می‌توان از شکایت‌هایی این چنین استفاده کرد و کار اقامت همیشگی در خارج از ایران را به سامان رساند، اما خداوند شاهد است که دوری از ایران برایم مرگ مسلم است.

قبلا هم اقدام من به‌خاطر شرکت نجستن و قبول نکردن دعوت گروه‌های سیاسی خارج از کشور، توسط مراجع دولتی کشورم پس از بازگشت، مورد تقدیر واقع شده است. این پرگویی‌ها را اضافه کردم که بیرون بودنم از ایران، حمل بر سوءاستفاده یا خدای ناکرده موضع‌گیری در قبال ملت ایران و اعتقادات آنان نشود. چرا که اگر ایران اسلامی را نفی کنم یعنی بیش از 30 سال هوایی را که استشمام کرده‌ام نفی می‌کنم، یعنی مشخصا خودم و تمام ریشه‌هایم نفی شده است و من چنین بی‌بته نیستم.

3. اما در آخر، علاوه بر تشکر از لحن دوستانه شما، در ادامه جوابیه برادرم اضافه می‌کنم که هیچ‌گاه و به هیچ دلیل، من نه قصد اشاعه چنین قطعه‌ای را داشتم و نه تا جایی که توانایی‌ام رسیده اجازه آن‌را به کسی داده‌ام. برادر عزیز، شما خودتان قضاوت کنید، مگر کدام ما ضامن پاسخگویی به تمام تجربیاتی که در خلوتی شخصی‌ و منزلی شخصی، انجام می‌دهیم هستیم؟ این جهنمی است که دنیای رسانه برای ما ایجاد می‌کند و سوءتفاهمی به این بزرگی را موجب می‌شود.

حدود 3 سال از ضبط این تجربه نامیمون می‌گذرد و اینکه اخیرا به گوش شما رسیده است، نشان‌دهنده آن است که در تمام این 3 سال دوستان یا حتی دشمنان من که کپی این قطعه به دستشان رسیده است، برای رعایت حریم مسلمانی از نشر آن در جامعه جلوگیری کرده‌اند.

آن سایت اینترنتی که اخیرا موجب پخش این قطعه شده است، نه متعلق به من، بلکه سایتی به نام «توکیل» و زیر نظر فردی به نام «بهروز جوانمرد» است، که این شخص کاملا برای من ناشناس است و حدس می‌زنم که با این کار بیشتر از اینکه دلش برای مسلمانی بتپد، سعی در خراب کردن نام و وجه بنده کمترین را داشته است.

آقای سلیمی عزیز، بدین‌وسیله خواهش می‌کنم بعد از دریافت این عذرخواهی رسمی که رو به تمام ملت ایران می‌باشد، تا آن‌جا که ممکن است شما هم با مراجعه به آن «ناجوانمرد» از اشاعه بیشتر جلوگیری فرمایید، باشد که روزی من شکایت رسمی‌ام را از آن‌ آقا به مراجع تسلیم کنم. این درست مثل این است که کسی خدای ناکرده با دوربینش سر در شخصی‌ترین حریم‌های زندگی خصوصی من و شما کند.

خداوند همه ما را در قرارگیری در راه راست و جبران اشتباه گذشته یاری کند.

با احترام محسن نامجو

1 سپتامبر 2008 - سانفرانسیسکو»