انواع روزه داران از نظر تغذیه .................... حاج اسماعیل دو لابی
ساعت ۱۱:۱٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٦ شهریور ۱۳۸٧  کلمات کلیدی:

 انواع روزه داران از نظر تغذیه :

روزه داران از نظر تغذیه و خورد و خوراک به چند دسته تقسیم می شوند :

گروه اول  از آنها ، خورد و خوراکشان از راه حرام است . مَثَل چنین کسانی ، مَثَلِ باربران است که بارهای سنگین مردم را به دوش گرفته و به منازلشان می برند . بنابراین ، پاداش روزه چنین کسانی برای صاحبِ مال است و گناه ظلم و غصب مال حرام ، بر گردنشان می ماند یا مَثَل اینان ، مثل کسی است که بر چهارپایی غصبی سوار شده و خانه خدا را طواف می کند .

 گروه دوم از آنان ، خوردنی و آشامیدنیشان از مال شبهه ناک است که این گروه خود دو دسته می شوند :

الف : دسته اول کسانی اند که این مال شبهه ناک به حرام واقعی ، ظاهراً بر آنان حلال است .

ب : دسته دوم کسانی اند که این مال شبهه ناک ، نه در باطن و نه در ظاهر ، بر آنها حلال نیست .

حکم دسته اول ، همانند کسی است که خورد و خوراک او حلال است ، گرچه یک درجه از او پایین تر است و حکم دسته دوم ، حکم کسی است که غذای حرام می خورد ، گرچه یک درجه از او بالاتر است .

گروه سوم هم هستند که تغذیه شان از راه حلال است ، اما سفره های آنان بیش از حد رنگین می باشد . آنها چند نوع غذا سر سفره گذاشته و پرخوری می کنند ، این چنین کسان ، انسان های پستی هستند که درحضور پروردگار ، کارهایی می کنند که او دوست نمی دارد . خدا ، از بنده روزه دار انتظار دارد که تنها به یاد او و به یاد تقرّب به او باشد و از اینگونه مسائل لذت ببرد . بنده ای که تمامی همّ و غمش ، شکمش باشد ، لیاقت مجلس خدا را ندارد و باید او را با محبوبانش ( مسائل شکمی ) تنها گذاشت و چنین کسی بیشتر از اینکه بنده خدا باشد ، بنده شکمش است !

 گروه چهارم ، که از افراد بالا هم جلوتر رفته و آنقدر به خورد و خوراک خویش اهمیت می دهند که به مرتبه اسرافکاران می رسند . حکم چنین کسی ، همانند حکمِ شخص حرام خوار است . او نیز بیشتر از آنکه بنده مطیع و فرمانبردار باشد ، بنده گنهکار به شمار می آید .

گروه پنجم ، روزه دارانی اند که همه خورد و خوراک و همه زندگیشان از راه حلال است ؛ اینان نه اسرافکارند و نه عیاش ، بلکه در حد حلال ، می خورند و می آشامند و به درگاه خدا اظهار فروتنی کرده و لذایذ را هم ترک می کنند . اینگونه روزه داران ، افرادی کم خوراک هستند ؛ به عنوان مثال ، فقط یک نوع غذا می خورند و بعضی لذت ها را ترک گفته و از زیاده خواری پرهیز می کنند . درجه چنین کسان نزد خداوند ، که مراقب مجاهدت ها و مراقبت های آنان است ، محفوظ می باشد ؛ اینان پاداش عمل خویش را گرفته و از سعیشان سپاسگزاری می شود و هنگام حساب و کتاب ، به اندازه ذره ای مورد ظلم واقع نمی شوند و خدایشان ، پاداشی ، بهتر از آنچه انجام داده اند ، به آنان می دهد و با فضل و بخشش خویش ، بی حساب ، به آنها بخشش می کند و چه نعمت های بزرگی ، که باعث روشنایی چشم است و به قلب بشری خطور نکرده ، برای آنها ذخیره شده است .

منبع     :( المراقبات ، تالیف عارف کامل میرزا جواد آقا ملکی تبریزی )